AuDdy's profilePoLalis^13PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
February 13 อยู่มา 20 ปีแล้ว 20 ปีแล้ว คร๊าบบบบบบ
ช่วงเวลาก่อน อายุจะครบ 20 ถึงแม้จะเป็นเวลาเพียงไม่กี่เดือนแต่ก็เป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยมากๆ ต้องทนเก็บความรู้สึกของตัวเอง เอาไว้ในใจ เหนื่อยแล้ว เหนื่อยเล่า ทีแรกก็เข้าใจ ความเหนื่อยและก็ทนได้ เพราะอย่างน้อย เราหมดเรี่ยวแรงไป ก็ค่อยมี น้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกเหมือนกับว่า ความเหนื่อยนั้น ได้จางหายไป นั้นเป็นสิ่งที่ค่อย เป็นกำลังใจให้ แม้ไม่รู้ว่า อนาคตจะเป็นยังไง แต่ก้อจะสู้ต่อไป
แต่ตอนนี้ มานไม่มีอีกแล้ว เหตุผล มันมีอยู่ในตัวของมาน อาจจะมองว่า ไม่จริงใจ ไม่หนักแน่น แต่คนเรา หัวใจที่ไร้ซึ่งเลือดที่หล่อเลี้ยง มันก้ออาจะตายได้ เหมือนกัน
จะทำให้ชีวิตนี้เปลี่ยนไป
จะพยายามลืม
จะเปลี่ยนแววตาที่ มัน มนหมอง
ชีวิต คือการเริ่มต้น เปลี่ยนแปลง แต่การที่จะต้องพบกับสิ่งเหล่านี้ คงต้องผ่านอะไรหลายๆอย่าง คงปากดี บอกไปว่า " ไม่กลัวหรอกความทรมาน ความเจ็บปวด ที่จะลืมครายสักคน "
จะพยายาม ยืนขึ้นและก้าวเดินไปด้วยตัวเอง เพราะ เรานั้นเองที่เป็นคน กระโดดลงไปในหลุมๆนั้น นับแต่นี้ จะหลับตา แล้วนับ 1 ....2..... 3..... 4..... 5 แล้วลืมตา ชีวิตใหม่ของเราก็จะกำเนิดขึ้น และจะต้อง พร้อมที่จะต่อสู้กับ ความทรงจำที่อยากจะลืม......
February 04 วันนี้ก็เหมือนทุกวัน วันนี้ก็เป็นเหมือนวันก่อน ตั้งแต่สายลมหนาวผ่านเอาความอบอุ่นของคำว่ารัก มาสัมผัสที่หัวใจ ช่วงเวลานั้นช่างมีความสุขและก็มีบางสิ่งที่ทำให้บางอย่างเกิดขึ้นมามีตัวตนของมัน แม้บางคนอาจจะมองเป็นสิ่งเดียวกัน แต่หัวใจมันบอกว่า เป็นคนละสิ่งกัน พูดไปแล้วอาจจะ งง แต่ก็เอาเหอะ ก็แค่อยากจะคิดเขียนมาน่ะ
สายลมหนาวที่ผ่านมานั้นได้ฝากกาลเวลาแห่งการรอคอย เอาไว้ ก็รับเอามาไว้ในอ้อมแขนพยายามดูแลอย่างถนุถนอม แรกๆนั้น กาลเวลาแห่งการรอคอย ช่างสวยงามและอบอุ่น
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แม้ว่าจะดูแลมันยังไง ก็ไม่สามารถรั่ง ความสวยงานและความอบอุ่น
นั้นเอาไว้ได้ จนร่างกายและหัวใจ รู้สึกเหนื่อยล้า เจ็บปวดที่ไม่สามารถทำให้มันสวยงานและอบอุ่นเหมือนตอนที่ได้รับมา
หายไปแล้ว ความอบอุ่นในสายลมหนาว หายไป เพราะเราเหรอ ทำไมล่ะ อยากหาคำตอบ หรือเหตุผลให้กับตัวเอง เราดูแล ดีที่สุดแล้ว ไม่เห็นเลยเหรอ พยายามแล้ว รอแล้วน่ะ ....
สายลมเปลี่ยนไป สายลมร้อน ความหวัง ความหวัง ว่าจะให้มาทดแทนความอบอุ่นที่ไม่ได้รับมานาน จากสายลมหนาว แต่ก็ไม่มีเลยยย ทำไม การรอคอยนี้ช่างทรมานเหลือเกิน จะมีความสุขกับมันดีมั้ยย... ทำไมล่ะสายลมร้อน ถึงทำให้รู้สึกหนาวเพียงนี้ เหงา เหงา เหงาเหลือเกิน ขอ ขอ ขอกลับไปในช่วงเวลาแรกๆที่มีสายลมหนาวพัดมาพร้อมความอบอุ่นของคำว่ารักอีกสักครั้งได้มั้ยยย แม้ช่วงนั้นก่อนที่มันจะหายไปจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ไม่ไหวเหนื่อยเหลือเกิน ทำไมต้องมารอคอย กับแค่ สิ่ง สิ่งเดียว มีสายลมต่างๆพัดมา มากมายแต่ทำไม ทั้งที่มีความอบอุ่นแล้ว เรายังไม่ไปกลับมาน
อาจจะเป็นเพราะ สายลมนั้น พัดเอาหัวใจ เราไปด้วยเหรอ
โปรดเถอะ....
ห่วนกลับมาอีกสักครั้ง ถึงจะไม่พาร่างกาย อัน ไร้ซึ่งหัวใจไป แต่อย่างน้อย ขอร้อง ขอหัวใจ คืนได้มั้ย.... และรับเอากาลเวลาแห่งการรอคอยคืนไป....ยอมทุกอย่างแล้ว
รู้มั้ยว่าความรู้สึกนี้เป็นมานานเหลือเกิน ส่องกระจกมองเห็นแววตามันแทบไม่มีวิญญาณ
จะเอามาคืน หรือ จะมอบหัวใจและความอบอุ่นของคำว่ารักนั้น
2 สิ่งนี้ อยากให้เลือกสักอย่าง อย่ากลัว ว่าฉันจะทรมาน มันจะทำให้เธอไม่มีความสุขนะ
January 31 * อยากให้ภาพแบบนี้กลับมาอีกครั้ง * * อยากให้ภาพแบบนี้กลับมาอีกครี้ง น่ะเพื่อน *
วันเวลา 3 วัน 2 คืน
กลับมาเหอะน่ะ คนที่จากไป กลับมาอยู่ด้ยกัน และพร้อมที่จะ สู้ไปด้วยกัน "มือขวาโอบไหล่ มือซ้ายโอบเอว"
อีกไม่นาน เราก็จะหมดหน้าที่ ในการเป็นตัวหลักของเชียร์แล้ว เพราะเราจะมีน้องรุ่นต่อไป เรามาช่วยกันสอน และดูแลน้องให้น้องได้เติบโต เป็นเชียร์ที่ดียิ่งกว่าพวกเรากัน เถอะ กลับมาเหอะน่ะ กลับมา กลับมา เพื่อน เพื่อนที่เรารัก
คนละพ่อ คนละแม่ แต่เรามารวมกัน
คนละชื่อ คนละชั้น แต่สถาบันเดียว
คนละเพศ คนละวัย แต่หัวใจกลมเกลียว
คนละซีก คนละเสี้ยว หนึ่งเดียวบริหาร
ภาพวงกลมที่ชายหาดเพื่อนลืมไปแล้วเหรอ เราตะโกนร้องออกมาว่าอะไร จำกันได้รึป่าว
เรากอดใครอยู่ เราช่วยใครอยู่ เราทำเพื่อใคร รักไม่ใช่เหรอ ตอนนั้นอ่ะ เพื่อน เพื่อน เพื่อน สิ่งที่มีค่าและหายากมากที่สุด คำว่าเพื่อน น้ำตาที่พร้อมไหลออกมาเพื่อเพื่อน
บริหารเจ้าเอ๋ย ไหลเลยมาทางนี้
ปองดองน้องพี่ อย่าให้มีร้าวฉาน
สายเลือดสายเดียว กลมเกลียวกันเอาไว้
อย่าให้แยกแตกไป เป็นหลายสาขา..........
จำกันได้มั้ย กลับมาเหอะน่ะ เพื่อน
January 30 สายลมร้อน แห่ง Summer สายลมร้อน แห่ง Summer ใกล้จะพัดมาอีกครั้ง หลังจากในอดีต ได้พัดผ่านพวกเรา และปีนี้กำลังห่วนคืนมาอีก จากการไป เซอร์เวย์ สถานที่ สัมนาเชียร์ มาแล้ว " โอ่ตอนไปเซอร์เวย์สถานที่ ได้ไปที่เก่าที่ ที่รุ่นเราไปสัมนา มา แม่งชั่ง ระลึกถึงความหลัง ชั่งสุดแสนจะคิดถึง " บางคนอาจจะลืม 3 วัน 2 คืนไป และไม่รู้เค้า ลืมไปได้ยังไง ทั้งในใจเรา ไม่สามารถ ลบ หรือลืมมันไปได้เลย
สถานที่เซอร์เวย์ " โอ่พระเจ้ามานชั่งงดงาม และ เงียบสงบอารายขนาดนี้ ขนาดแค่แวะไป ยังอยากจะอยู่ต่อ เล่ยยยย
นึกถึงสถานที่ที่สัมนาเชียร์ ปีนี้ แล้ว อยากจะให้มานมาถึงเร็วๆจัง |
|
|