AuDdy's profilePoLalis^13PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 04 วันนี้ก็เหมือนทุกวัน วันนี้ก็เป็นเหมือนวันก่อน ตั้งแต่สายลมหนาวผ่านเอาความอบอุ่นของคำว่ารัก มาสัมผัสที่หัวใจ ช่วงเวลานั้นช่างมีความสุขและก็มีบางสิ่งที่ทำให้บางอย่างเกิดขึ้นมามีตัวตนของมัน แม้บางคนอาจจะมองเป็นสิ่งเดียวกัน แต่หัวใจมันบอกว่า เป็นคนละสิ่งกัน พูดไปแล้วอาจจะ งง แต่ก็เอาเหอะ ก็แค่อยากจะคิดเขียนมาน่ะ
สายลมหนาวที่ผ่านมานั้นได้ฝากกาลเวลาแห่งการรอคอย เอาไว้ ก็รับเอามาไว้ในอ้อมแขนพยายามดูแลอย่างถนุถนอม แรกๆนั้น กาลเวลาแห่งการรอคอย ช่างสวยงามและอบอุ่น
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แม้ว่าจะดูแลมันยังไง ก็ไม่สามารถรั่ง ความสวยงานและความอบอุ่น
นั้นเอาไว้ได้ จนร่างกายและหัวใจ รู้สึกเหนื่อยล้า เจ็บปวดที่ไม่สามารถทำให้มันสวยงานและอบอุ่นเหมือนตอนที่ได้รับมา
หายไปแล้ว ความอบอุ่นในสายลมหนาว หายไป เพราะเราเหรอ ทำไมล่ะ อยากหาคำตอบ หรือเหตุผลให้กับตัวเอง เราดูแล ดีที่สุดแล้ว ไม่เห็นเลยเหรอ พยายามแล้ว รอแล้วน่ะ ....
สายลมเปลี่ยนไป สายลมร้อน ความหวัง ความหวัง ว่าจะให้มาทดแทนความอบอุ่นที่ไม่ได้รับมานาน จากสายลมหนาว แต่ก็ไม่มีเลยยย ทำไม การรอคอยนี้ช่างทรมานเหลือเกิน จะมีความสุขกับมันดีมั้ยย... ทำไมล่ะสายลมร้อน ถึงทำให้รู้สึกหนาวเพียงนี้ เหงา เหงา เหงาเหลือเกิน ขอ ขอ ขอกลับไปในช่วงเวลาแรกๆที่มีสายลมหนาวพัดมาพร้อมความอบอุ่นของคำว่ารักอีกสักครั้งได้มั้ยยย แม้ช่วงนั้นก่อนที่มันจะหายไปจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ไม่ไหวเหนื่อยเหลือเกิน ทำไมต้องมารอคอย กับแค่ สิ่ง สิ่งเดียว มีสายลมต่างๆพัดมา มากมายแต่ทำไม ทั้งที่มีความอบอุ่นแล้ว เรายังไม่ไปกลับมาน
อาจจะเป็นเพราะ สายลมนั้น พัดเอาหัวใจ เราไปด้วยเหรอ
โปรดเถอะ....
ห่วนกลับมาอีกสักครั้ง ถึงจะไม่พาร่างกาย อัน ไร้ซึ่งหัวใจไป แต่อย่างน้อย ขอร้อง ขอหัวใจ คืนได้มั้ย.... และรับเอากาลเวลาแห่งการรอคอยคืนไป....ยอมทุกอย่างแล้ว
รู้มั้ยว่าความรู้สึกนี้เป็นมานานเหลือเกิน ส่องกระจกมองเห็นแววตามันแทบไม่มีวิญญาณ
จะเอามาคืน หรือ จะมอบหัวใจและความอบอุ่นของคำว่ารักนั้น
2 สิ่งนี้ อยากให้เลือกสักอย่าง อย่ากลัว ว่าฉันจะทรมาน มันจะทำให้เธอไม่มีความสุขนะ
Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://faintlove.spaces.live.com/blog/cns!EDD2FD5D2E5C0A21!314.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
